چه کسی مسخره‌ات کرد

ای جوانی که نداره مال دنیا

بمیره بهتره پیشم بمونه

تو به من گفتی برو از سرت زیادیم

گفتی زشتی، گفتی وقتی با منی

پیش همه خیلی خجالت می کشی

گفتی که دهاتیم

(آتش به جگر زان رخ افروخته دارم)

دهاتیم

تو به من خندیدی وقتی که فهمیدی

پدرم کارگره، مادرم تو خونه نون می پزه و دهاتیه

بوی عطر نون مادرم پیچیده

مادر زیبایم کی بهت خندیده؟

دهاتیم

تو به من گفتی برو، باشه میرم

دل به تنهایی و دلتنگی میدم

تو به من خندیدی وقتی که فهمیدی

پدرم کارگره، مادرم تو خونه نون می پزه و دهاتیه

دستاتو می بوسم، می پرستم بابا

از خودم، از دنیا خیلی خستم بابا

آتش به جگر زان رخ افروخته دارم

دهاتیم