وقتی که بیداری سخته

وقتی که بیداری سخته توی دنیای شلخته

تبر گرسنه چوب مهربون ترین درخته

وقتی این صدای مغرور توی واژه های مجبور

بغض پنهون ترانس پشت یه درخت انگور

لااقل بذار بخوابم

وقتی که صدای جنگل از تو کوچه های تنبل

واضحه بسه دویدن بسه پای پر تاول

وقتی میخورم به بن بست تو دلم تنور و کورست

جز تو رویای تو رفتن مگه راه دیگه ای هست

لااقل بذار بخوابم

وقتی عمرمون قراره توی بیداری تلف شه

بهترین راهه که آدم مث اصحاب کهف شه

بذار آسوده بخوابم روی فواره بازوت

من دچارم به خیالت حتی اینجا توی تابوت

کمکم کن با تو شاید ارغوانی تر بتابم

ارغوانی تر بخندم ارغوانی تر بخوابم

بغلم کن شاید از تو عطر نارنگی بگیرم

بغلم کن شاید این بار بوی زندگی بگیرم

من طرفدار سکوتم من فراری از سقوطم

اما یه عمره مریض قصه های تو گلوتم

وقتی حتی این ترانه با یه حال عاشقانه

نفسش گرفته یعنی خود خاورمیانه

لااقل بذار بخوابم

توی عکس من بگو سیب سلفی با ستاره خوبه

واسه من به سر دویدن حتی بی اشاره خوبه

اگه آخرم سقوطه مدل فواره خوبه

با تو بودن با تو بدون آره خوبه آره خوبه

لااقل بذار بخوابم

وقتی عمرمون قراره توی بیداری تلف شه

بهترین راهه که آدم مث اصحاب کهف شه

بذار آسوده بخوابم روی فواره بازوت

من دچارم به خیالت حتی اینجا توی تابوت

کمکم کن با تو شاید ارغوانی تر بتابم

ارغوانی تر بخندم ارغوانی تر بخوابم

بغلم کن شاید از تو عطر نارنگی بگیرم

بغلم کن شاید این بار بوی زندگی بگیرم