بودی یارم

سپی خلسه

غمای قدیمی

یو یو پنجره رو باز میکنه که، دودا بره بیرون

میشه پنجره باز، همه دردای مردمه شهر تو یه قاب

توی دستای باد مو یه سیگاری که میکنه بام تسویه حساب

بعضی چیزارو سخت میشه گفت، خیلی چیزارم نمیشه داد تغییرش خب

مثل، مثل حس من به شما یا که ریه هام که همیشه تو سمه مداد

دله تقدیمتون میکنه سهم شمارو

واسه بابایی که راضی نبود کج بودش کلاهم هیچوقت قاضی نبود

یکی دیگ هم سلامتی ناظمم که زد چکو وقتی که نیازی نبود

نه، نیستش فرصت زیاد تا که یه روز از رو خاکم گل دربیاد

یکی بکشه یه مغز بشه باز شاید اون روز بفهمن ارزش ما رو

بودی تو کنارم بودی یارم ولی چشمام خوابن انگار

توی یادم دوره راهم ولی گفتی به من بازم بسپار

من کجا ام تو حبابم فقط تو میدونی حالمو هربار

با تو بالمو پرواز

فک نمیکردم که بی کشور بمونم دور دنیا برم فقط یه شب بخونم

وقتی شنبه بدم و یکشنبه خوبم

آخه تا کی میخوان رویاهام به چپ بمونن

پره خستگی تنم انگار بیست و پنج ساله دارم وزنه میزنم

ده سال نیوفتاد علف از لبم ولی قسم به این چتیام که هرز نمیپرم

میگن داش سپی نیستی تهران هستم و ندیدتم هیچکی انگار

هست صدام اگ تصویرم نه، خوبه ولی خیلی از من مشتی تر هس

همونا که واست خرج میکردن، پول آژانسو بعد پیاده گز میکردن

میدونم که یه روز برمیگردم امیدوارم چیزی مونده وقتی رفتم

بودی تو کنارم بودی یارم ولی چشمام خوابن انگار

توی یادم دوره راهم ولی گفتی به من بازم بسپار

من کجا ام تو حبابم فقط تو میدونی حالمو هربار

با تو بالمو پرواز

بازم منو توی تاریکیا دریاب، که بین ما و اینا باریکه ها دریاست

جای بابام خالی که اون لابه لا باحالی، بهم گفت آخه پسر بد واسه من چرا

میخونی تو پدر من اونم واسه منی که بودم تا انتها باهات

حتی وقتی که تر میزدی تو امتحانات

بابا اشتباهات واقعا اونقدر نبود

بخونم اون ورسو برات

پشیمونیام دیگه فایده نداره

که این فاز مستیم دیگه هایده نداره

دینمو دادم واسه عشق به خدا که اونم دروغی نباشه شکل دعا

توی مغزم هنو پر فکر و سوال

آخرش که چی با این سنه کجام

مردمم واقعا دوسم دارن یا که میخوان بکنن زودتر خاکم

بودی تو کنارم بودی یارم ولی چشمام خوابن انگار

توی یادم دوره راهم ولی گفتی به من بازم بسپار

من کجا ام تو حبابم فقط تو میدونی حالمو هربار

با تو بالمو پرواز