نامه به وطن

یاران، یاران منشینید خموش

ایران در سایه دار است

منشینید خموش

زیر ساطور تبه کاران است

منشینید خموش، یاران

در کشور ما سرب سوزان است پاسخ

در کشور ما سرب سوزان است پاسخ گر بپرسی از عدالت

هر ره دیگر بوَد مسدود جز راه رذالت

منشینید خموش، یاران

ایران در سایه دار است

منشینید خموش

گردید وطن غرقه اندوه و مهن

وای وطن، وای وطن، وای

سُرخند از این غصه سفیدان چمن

وای وطن، وای وطن، وای

خیزید رویم از پی تابوت و کفن

وای وطن، وای وطن، وای

خیزید رویم از پی تابوت و کفن

وای وطن، وای وطن، وای

ای غرق در هزار غم بی دوا وطن

ای طعمه گرگ اجل مبتلا وطن

قربانیان تو همه گلگون قبا وطن

عزیز وطن، غریب وطن، بی نوا وطن

بی کس وطن، غریب وطن، بی نوا وطن

مادر ببین عروس وطن بی جهاز شد

مادر ببین دست اجانب دراز شد

هر شقه اش نصیب پلنگ و گراز شد

عزیز وطن، غریب وطن، بی نوا وطن

بی کس وطن، غریب وطن، بی نوا وطن

در هیچکس همت و دین و ثبات نیست

جان کندن است زندگی ما حیات نیست

از هیچ سمت راه گریز و نجات نیست

ای خاک تو جواهر و لعل و طلا وطن

تهرانیان، تهرانیان همه گرفتار مصیبت اند

گیلانیان همه بر زوال و وحشت اند

تبریزیان گرفتار محنت اند

از بهر مرد و زن شده محنت سرا وطن

عزیز وطن، غریب وطن، بی نوا وطن

آن عقربی که بر وطن افتاد حاضر است

آن خائنین ستمگر و جلاد حاضر اند

آن مهر و دفتر اسناد حاضر است

کردند بر تو ناخلفان ظلمها وطن

عزیز وطن، غریب وطن، بی نوا وطن