هوبوت

از من فرسوده تنی

و از تو مانده سخنی

نی من در بند منم

نی تو در قید منی

آگه تو بدان به سرانجام سکوتم

زآنگه که دچار سفر و یار هبوطم

دیوانه و مست

توشه به دست

در پی دیدار تو و

بی مذهب و دین

می شود این

عاشق بیچاره تو

ای دل ، به چه حاصل

شدی گمره ، شدی غافل

برگرد تو از این ره

مشو مجنون ، بشو عاقل

ای دل ، به چه حاصل

شدی گمره ، شدی غافل

برگرد تو از این ره

مشو مجنون ، بشو عاقل

رسوای جهان شده این عاشق بی دل

جز باده پرستی اش نشد از نام تو حاصل

بی باده و مست

توشه به دست

در پی دیدار تو و

بی مذهب و دین

می شود این

عاشق بیچاره تو

ای دل ، به چه حاصل

شدی گمره ، شدی غافل

برگرد تو از این ره

مشو مجنون ، بشو عاقل

ای دل ، به چه حاصل

شدی گمره ، شدی غافل

برگرد تو از این ره

مشو مجنون ، بشو عاقل