مردم همیشه مردم

ای حنجره بريده با خنجر مدارا

سرود تازه سر كن از خشم مردم ما

از اقتدار شب ساز بر خاک ما چه وحشت

ما از تبار خشميم با يک قبيله نفرت

بگذار تا بريزند خون من و تو بر خاک

كه رو به مرگ دارند اين كودكان ضحاک

فرياد كن به دِژخیم اين شعر سرخ ايمان

مردم هميشه مردم، ايران هميشه ايران

مردم هميشه مردم، ايران هميشه ايران

مردم گدازان بد اين اندک ستمگر

با خيل نيزه داران سردارهای بی سر

مردم پرستا را به تیر اگر چه بستند

اگر چه سينه ها را در دخمه شكستند

دست و پای سربی با جوخه های اعدام

اگر چه هديه كردند صد شهر گور بی نام

نوشته بر لوح خاک با خون شب شهیدان

مردم همیشه مردم، ایران همیشه ایران

مردم همیشه مردم، ایران همیشه ایران

ای حنجره بريده با خنجر مدارا

سرود تازه سر كن از خشم مردم ما

از اقتدار شب ساز بر خاک ما چه وحشت

ما از تبار خشميم با يک قبيله نفرت

بگذار تا بريزند خون من و تو بر خاک

كه رو به مرگ دارند اين كودكان ضحاک

فرياد كن به دژخیم اين شعر سرخ ايمان

مردم هميشه مردم، ايران هميشه ايران

مردم هميشه مردم، ايران هميشه ايران

مردم هميشه مردم، ايران هميشه ايران

مردم هميشه مردم، ايران هميشه ايران

مردم هميشه مردم، ايران هميشه ايران

مردم هميشه مردم، ايران هميشه ايران

مردم هميشه مردم، ايران هميشه ايران