با من از ایران بگو

یاور از ره رسیده، با من از ایران بگو

از فلات غوطه ور، در خون بسیاران بگو

باد شبگرد سخن چین

پشت گوش پرده هاست

تا جهان آگه شود

بی پرده از یاران بگو

با من از ایران بگو

شب سیاهی می زند، بر خانه های سوکوار

از چراغ روشن اشک، سیه پوشان بگو

پرسه یاس است در، آوای این پیتارگان

از زمین از زندگی، از عشق از ایمان بگو

سوختم آتش گرفتم از رفیق و نارفیق

از غریب و آشنا، یاران هم پیمان بگو

ضجه نام آواران، زخمی به خاموشی نزد

از خروش نعره، انبوه گمنامان بگو

قصه های قهرمانان، قهر ویرانگر نداشت

از غم و خشم جهان ساز، تهی دستان بگو

با زمستانی که می تازد، به قتل عام باغ

از گل خشمی که می روید، در این گلدان بگو

یاور از ره رسیده، با من از ایران بگو

از فلات غوطه ور، در خون بسیاران بگو

باد شبگرد سخن چین

پشت گوش پرده هاست

تا جهان آگه شود

بی پرده از یاران بگو

با من از ایران بگو