Utan / Dokunma

Utan, utan, ettiğinden utan

Gerçeği yalana kattığından utan

Utan

Kırdığın gönüldür

Parçasından utan, utan

(Utan, utan)

(Utan, dostum, utan)

(Utan, utan)

(Utan, dostum, utan)

Verdiğin sözlerden

Gelecek günlerden

Bekleyen ümitlerden

Hasretlerden utan

Gönlümün hüznünden

Yaş dökülen gözden

Aldığın her nefesten

İnsanlıktan utan

(Yalan, yalan)

(Yalan, dostum, yalan)

(Hasret, nefret inan şimdi)

Senden bana kalan

Yaşamak bir oyun değildir, dostum

Ağlamak, sevmek var, sevilmemek var

Bu dünya kimsenin değildir, dostum

En mutlu anında, of

Yok olmak da var

(Utan, utan)

(Utan, dostum, utan)

(Utan, utan)

İsyanımdan utan

Hiçbir şey vermeden

Avuç açan elden

Sevgisiz gönüllerden

Bencillikten utan

Ettiklerin sana

Kâr kalacak sanma

Ah alarak yarattığın

Fırsatlardan utan

(Yalan, yalan)

(Yalan her şey, yalan)

(Hasret, nefret inan şimdi)

Senden bana kalan

(Utan, utan) Utan

İnsanlıktan utan

(Utan, utan) Utan

İsyanımdan utan

(Yalan, yalan) Yalan

(Yalan her şey, yalan)

(Hasret, nefret inan şimdi)

Senden bana kalan