بیا

تا که پاییزم نیومده

تا که برگهام نریختن

دندون عقل در نیومده

با لشکر غم درنیاویختم

تا از جوونیه مونده

فلک فاتحه اش رو نخونده

تا که آتیش زمونه

فرصت هامون رو نسوزونده

بیا نجاتم بده

از کنکاشهای بیهوده ام

بیا خاموش کن

سیگار بدبینیو در نیمه پر لیوان من

(بیا) بیا تا دور هم باشیم نه دور از هم

(بیا) بیا که وقت تنگه تنگ تر از تنگناهای (بیا) پر پیچ و خم

اصلا این حرفهای شاعرانه به ما نیومده عزیزم(بیا)

بیا تا تو لیوانی که دوست داری برات چایی بریزم

تا که پاییزم نیومده

تا که برگهام نریختن

دندون عقل در نیومده

با لشگر غم درنیاویختم

تا از جوونیه مونده

فلک فاتحه اش رو نخونده

تا که آتیش زمونه

فرصت هامونو نسوزونده

بیا رگبار بزن در این هوای

آلوده ذهن بیمار من

بیا خاموش کن سیگار بدبینیو

در نیمه پر لیوان من

(بیا بیا بیا بیا)