داده بی‌داد

ای یار رفته

بر دل نشسته

ای یاد تو هر دم

از سر گذشته

ای برگ خزان

آزاد و رقصان

ای که نگاهت

سردست و لرزان

گر من نبودم ماه شبت

گر من نبودم گوشۀ خیالت

گر من نبودم آن که باید

ای دور نزدیک

جادۀ باریک

ای شب روشن

ای صبح تاریک

ای خواب بیدار

ای مست هوشیار

ای باغ بی برگ

ای دشت پربار

گر من نبودم ماه شبت

گر من نبودم گوشۀ خیالت

گر من نبودم آن که باید

گر من نبودم ماه شبت

گر من نبودم گوشۀ خیالت

گر من نبودم آن که باید

خوش باش، سرت سلامت

گر من نبودم ماه شبت

گر من نبودم گوشۀ خیالت

گر من نبودم آن که باید

خوش باش، سرت سلامت

ای یار رفته

ای داد بیداد