پاییز

باورم بود فصل پاییز

فصل پژمردن برگه

فصل لرزیدن جنگل

زیر رگبار تگرگه

باورم هرگز نمیشد

با چنین حال و هوایی

بشکفه باغ محبت

در نگاه آشنایی

باورم بود فصل پاییز

فصل سر سختی درده

اوسمه گلای عاشق

اما پژمرده و زرده

باورم هرگز نمیشد

با چنین بغض صدایی

شب تاریکم بگیره

از نگاهت روشنایی

مثه پاییز شدم زرد نشدم

مثه آتیش شدم سرد نشدم

مثه پاییز شدم زرد نشدم

مثه آتیش شدم سرد نشدم

نمیخوام از خودم

بیشتر از این کم بشم

نمیخوام بشکنم

تا پیش تو خم بشم

نمیخوام از خودم

بیشتر از این کم بشم

نمیخوام بشکنم

تا پیش تو خم بشم

مثه پاییز شدم زرد نشدم

مثه آتیش شد سرد نشدم

منی که با قصه همدرد نشدم

رام اون چشمای عاشق کش تو

که من و از تو جدا کرد نشدم

رام اون چشمای عاشق کش تو

که من و از تو جدا کرد نشدم

مثه پاییز شدم زرد نشدم

مثه آتیش شدم سرد نشدم

مثه پاییز شدم زرد نشدم

مثه آتیش شدم سرد نشدم