شب جوانی

تا به کی ازین دل آزاری ها

کار بیدلان بود زاری ها

خونین تر از لاله و گل، دل از وفاداری شد

جز غم ندیدم ثمری، از این وفاداری ها

ای شعله مهر و وفا، آفت جان و تنی

چند ای بلای دل و جان، آتش به دلها فکنی

ای خاک پایت تاج سر من

بر خاک راهی گاهی نگاهی ، ای دلبر من

دور از تو ریزد ، چشم تر من

خونابه دل، در ساغر من

بازآ که بی رویت بهار عمرم دی شد

شب جوانی طی شد