آخرین انار

آخرین انار دنیا تو دستم

روی بلندترین کوه دنیا دور از مرز

چه شلوغ دنیاتون از ترس

و چقدر امیدها دور از دست

به تباهی عادت دارم

سکوتم و شنای صحرا یادم دادن

و پر از آدمایی دورم که انگار یادشون رفته آدم باشن

از قفس کبوترو درآوردم

نامه ای که مال تو بود و گذاشتم پشت پرش

ولی بهت هرگز نرسید

چون اون کبوترو تو راهت یه گشنه زدش

سوخته در میایم ما از این دنیای آتشین و شعرهای کاغذی

چیزی نمی تونه برداره بار از این شونه هایی که هیچ وقت جفت نشد با کسی

سیاهی می چسبه بهم تو آینه یکی کش شش از دلش

خودش میگه روزی که شکستشه کل آینه های دنیا می شنگه در

آخرین انار دنیا تو دستم

تو یه اتاق شیشه ای تنها تو بستر

تنها قلب شیشه ای دنیا

تو آخرین لحظه های دنیا تو حسرت

آخرین انار دنیا تو دستم

تو یه اتاق شیشه ای تنها تو بستر

تنها قلب شیشه ای دنیا

تو آخرین لحظه های دنیا تو حسرت

تو ایوان، دورترین نقطه از منی

میاد دود از آسمون، جنازه از زمین

بینمون یه دنیا خرابه فاصله

از جنگ های قدرت قبیله ای مذهبی

تو با پیرهن سفید بلندت

مثل آخرین پرچم صلح جهان

باد می زد تو پرچمی که هیچ وقت دلش نخواست به سلطت دراد

زده بودم کلی بهت حرف

تو نامه ای که نرسید و امیدت رفت

آخرین عشق دنیا زنده است

تو دوره ای که همه چی رو جویدش مرگ

آخرین اشک های شیشه ای دنیا

میاد از چشات تا آخرین تیله های رنگی

آخرین اشک های شیشه ای دنیا

تو آخرین لحظه های دنیای سنگی

سفیدی می چسبه بت

پر از انتقام منی، پر کین از دلت

موهات تو باروت و باد می رقصه ول

همه پنجره های دنیا می شنگه در

آخرین باد وحشی رو صورتت و لبات

که می سوزه از آخرین کامت

آخرین انار دنیا رو سینت

یکم قبل عمیق شدن آخرین خوابت

یه جنین اومده رو زمین بی سپهر

از آخرین پدر دنیا آخرین بی پدر

زیر ترک های صفحه خونه

از همین الان رو بدنش لخته ی خونه

با آخرین برف های دنیا

یکی اضافه شد به کم حرف های دنیا

یه سیلی از اشک و شراب لبریز شده از همه ظرف های دنیا

با چشای خاکستری

با موهای خاکستری

وارث خاک سره

توی آخرین روزای خاکستری

گریه پلکاشو تنگ کرده بود

از وقتی جهان دورشو درک کرده بود

واسه آخرین زندگی دنیا

همه زندگی های دیگه شو ترک کرده بود

تو یکیش کبوتر نامه رسونه

که قربانی عشق و گشنگی شد

تو یکیش اونونی بود که می کشت

تو یکی دیگه اونی بود که کشته می شد

آخرین انار شیشه ای دنیا

خونی تر بود از انارهای کل جهان

رو قنداق بچه ای که گریه می کرد به حال کل جهان