تو حیدرِ من

گو حق مددی، مولا نظری

گو حق مددی، مولا نظری

مولا نظری، حیدر مددی

آن دلبر من، آمد بر من

زنده شد از او، بام و بر من

زنده شد از او، بام و بر من

گو حق مددی، مولا نظری

گو حق مددی، مولا نظری

مولا نظری، حیدر مددی

گفتم قُنُقی، امشب تو مرا

ای فتنه من، شور و شر من

گفتا بروم، کاری است مهم

در شهر مرا، جان و سر من

گفتم به خدا، گر تو بروی

امشب نزید، این پیکر من

امشب نزید، این پیکر من

گو حق مددی، مولا نظری

گو حق مددی، مولا نظری

مولا نظری، حیدر مددی

آخر تو شبی، رحمی نکنی

بر رنگ رخ، همچون زر من

تو سرو و گلی، من سایه تو

من کشته تو، تو حیدر من

تو حیدر من

آخر تو شبی، رحمی نکنی

بر رنگ رخ، همچون زر من

تو سرو و گلی، من سایه تو

من کشته تو، تو حیدر من

تو حیدر من

گفتا نشود، قربانی من

جز نادره ای، ای چاکر من

اسحاق نبی، باید که بود

قربان شده بر، خاک در من

قربان شده بر، خاک در من

گو حق مددی، مولا نظری

گو حق مددی، مولا نظری

مولا نظری، حیدر مددی

این گفت و بشد، چون باد صبا

شد اشک روان، از منظر من

گفتم چه شود، گر لطف کنی

آهسته روی، ای سرور من

آهسته روی، ای سرور من

گو حق مددی، مولا نظری

گو حق مددی، مولا نظری

مولا نظری، حیدر مددی

گفتا که خمش، کاین خنگ فلک

لنگانه رود، در محضر من

گفتا که خمش، کاین خنگ فلک

لنگانه رود، در محضر من

خامش که اگر، خامش نکنی

در بیشه فتد، این آذر من

در بیشه فتد، این آذر من

گو حق مددی، مولا نظری

گو حق مددی، مولا نظری

مولا نظری، حیدر مددی

گو حق مددی

مولا نظری

مولا نظری

حیدر مددی

گو حق مددی

مولا نظری

مولا نظری

حیدر مددی