سایه

تو مثل سایه پشت سر منی

تو دل از لحظه هام نمی کنی

تو عمریه تو مسیر رفتنی

ولی باز داری

منو صدا می زنی

تو تمومِ فكرا

تمومِ حرفا تو

از آفتابِ داغ

تا دونه ى برفا تو

تو نمكِ عكسا

دليل مكثا تو

تو نيستى اما

گرفتم دستاتو

باز با اين آواز

مى خونم كه منو جا ننداز

نگو بِم نه

با اون حالتِ مغرورت

اون دو تا دستات كه

بهم راهِ نفس داد

چرا امروز ازم

يه كهكشان دوره

باز با اين آواز

مى خونم كه منو جا ننداز

نگو بِم نه

با اون حالتِ مغرورت

اون دو تا دستات كه

بهم راهِ نفس داد

چرا امروز ازم

يه كهكشان دوره

شبم اینه

روزم اینه

هرجا قدمام رو زمينه

دنبالم مياى

دنبالم مياى

تو بيداری

توى خوابم

هرجا دنبالِ جوابم

به يادم مياى

آخه چجورى با تو يكى شدم

چجوري از اين فاصله هم

تو هنوز آرزومى

حتى خودمو وقتى يادم ميره

سياهى دنيامو ميگيره

تو هنوز جلو رومى

باز با اين آواز

مى خونم كه منو جا ننداز

نگو بِم نه

با اون حالتِ مغرورت

اون دو تا دستات كه

بهم راهِ نفس داد

چرا امروز ازم

يه كهكشان دوره

باز با اين آواز

مى خونم كه منو جا ننداز

نگو بِم نه

با اون حالتِ مغرورت

اون دو تا دستات كه

بهم راهِ نفس داد

چرا امروز ازم

يه كهكشان دوره