همه فهمیدن

دوستام

دارن دونه دونه میرن اورژانس

خیابونا می‌کشن روت گان

چهار ساله بیرونم و دلم اونجاست

راهی نبود دیگه برا موندنم

کلی زور زدم، شدم خوب بلد

تهش بستن‌مون، بُردنم اوین

سربازه درو باز کرد بود فنم

نمی‌خوام بزنم حرفای تکراری و

میگن اَ دست‌مون برنمیادش کاری و

بذا بگن هرچی که دل‌شون می‌خواد

یه روز تهران باهم جشن می‌گیریم آزادی و

(نزدیکه اون روز)

وقت واسه فرار

ندارید که، جمع کنید سرمایه طلا

گرگا تو کمین، مرگ واسه بقا

ملا رو زمین، عمامه هوا

چیه؟ چرا ترسیدی یهو نری بگا

جمع شین، یه کاری کن، بکنه سریع صدا

می‌خوای حواسا رو پرت کنی بازم ولی

دورت دیگه داره تموم میشه، علی گدا

اینو همه فهمیدن

آره همه فهمیدن

باهات اگه غریبه‌ن

برو مردم منتظره نفر بعدین

بیان وسط جمعیت

دنبال دردسرین

اگه نیایی

اسلحه‌تو می‌ذاریم دَم شقیقه‌ات{همخوان}

دیگه همه فهمیدن

دیگه همه فهمیدن

شما کین؟

شما کین؟

شما کین؟

دیگه همه فهمیدن

همه فهمیدن

شدن سردارا هار

بی‌گناه و میدن بره سر بالا دار

خون ملت و می‌ریزن و

میگن دستور اومده از بالاها

نمیرم زیر حرف زور زاخا

حتی خُرد کنن سرتاپاهامو

ایران همه چیمو از من گرفت

همه رو عوض کرد، حتی بابامو

مردم میرن می‌خوره قلب‌مون تَرک

اسلحه رو می‌گیرن سمت‌مون هدف

بچه و پیر نداره براشون فرق و

این روزا هرجای شهرمون تله‌اس

داستانا همه یه مشت حرف و کلک

همه چی دروغ بود، دست‌مون سند

نداریم ما استقلال و پرسپولیس

آبی با قرمز، رنگ‌مون بنفش{پایانی}

What do you miss most about it?

Now what i've miss

Or what makes me really cry, is that

We could have been this year

Surely by the end of 1982

Something quit viable

And what are we now?