پهلوانان نمی‌میرند

ای عاشقان ای عاشقان، هنگام کوچ است از جهان

در گوش جانم میرسد، طبل رحیل از آسمان

این بانگ ها از پیش و پس بانگ رحیل است و جرس

هر لحظه ای نفس و نفس سر میکشد در لا مکان

زین شمع های سرنگون، زین پرده های نیلگون

خلقی عجب آید برون تا غیب ها گردد عیان

زین چرخ دولابی تو را آمد گران خوابی تو را

فریاد از این عمر سبک، زنهار از این خواب گران

ای دل سوی دلدار شو، ای یار سوی یار شو

ای پاسبان بیدار شوهشتمین، خفته نشاید پاسبان

هر سوی شمع و مشعله هر سوی بانگ و مشغله

کامشب جهان حامله زاید جهان جاودان

تو گِل بُدی و دل شدی، جاهل بدی عاقل شدی

آن کو کشیدت اینچنین آن سو کشاند کهکشان

در کف ندارم سنگ من، با کس ندارم جنگ من

با کس نگیرم تنگ من زیرا خوشم چون گلستان

پس خشم من زان سر بوَد وز عالم دیگر بود

این سو جهان آن سو جهان، بنشسته من بر آستان

ای عاشقان ای عاشقان، هنگام کوچ است از جهان

در گوش جانم میرسد، طبل رحیل از آسمان