مهتاب

تویی که مهتابی ، منم که بی تابم

تویی که شبتابی ، منم که بی خوابم

روی تو درخشون ، تو آسمون شهر

وای که قصه می گفت ، چه عاشقونه شب

عکس تو افتاد ، تو آینه دریا ...

باز شد ماه افشون، باد بادبون ها ...

رقص تو تو موج ها ، غرق خواهش بود

دست موج شکنها ، پر از نوازش بود

پریای خوش ادا ، موهاشون رنگ طلا

اومدن دیدن تو تشنه ی بوسیدن تو

غنچه ی مخمل لب هات اگه پر پر بشه باز

آسمونِ بی ستاره پر اختر میشه باز

تویی که مهتابی ، منم که بی تابم

تویی که شبتابی ، منم که بی خوابم

رویِ تو درخشون ، تو آسمونه شب

وایی که قصه میگفت ، چه عاشقونه شهر

تویی که مهتابی ...

تویی که شب تابی ...

منم که بی خوابم

توییییی که مهتابی آ آ آ آ

تویی که شب تابی منم که بی خوابم