بالادِ شاعرانه / غزل‌گردی

بروم صد پله پایین، با دریا گریه کنم

کنج صدف مروارید وار بی صدا گریه کنم

در غزلگردی های تو تا سمفونی آبی

سوگ مشکوک ساز ها را یک جا گریه کنم

هزار سال دلم می خواست با تن تنها گریه کنم

هزار سال دلم می خواست با منِ تنها گریه کنم

دریا، دریا، دریا! چه خوب شد که مرا تَر کردی!

دریا، دریا، دریا! چه خوب شد که مرا باور کردی!

دریا، دریا، دریا! چه خوب شد که مرا تر کردی!

دریا، دریا، دریا! چه خوب شد که مرا باور کردی!

بروم صد پله پایین، با دریا گریه کنم

کنج صدف مروارید وار بی صدا گریه کنم

در غزلگردی های تو تا سمفونی آبی

سوگ مشکوک ساز ها را یک جا گریه کنم

هزار سال دلم می خواست با تن تنها گریه کنم

هزار سال دلم می خواست با منِ تنها گریه کنم

دریا، دریا، دریا! چه خوب شد که مرا تَر کردی!

دریا، دریا، دریا! چه خوب شد که مرا باور کردی!

وقتی که گریه مرا از سَر می گیرد

دریا ساکت می ماند و من بلند بلند ترک بر می دارم

French!

I KNOW NOTHING, EXEPT:

Mercy!