گل‌های تازه شماره ۹۳ (نغمه گمشده)

این نغمه سرا کیست؟ بگو تا نسراید

بر این دل غم دیده دگر غم نفظاید

صد محنت و درد است کز آواز وی امشب

نیشم بزند بر دل و جانم بگزاید

این نغمه من بود و ز من گم شده دیریست

چشمم به رهش مانده مگر باز درآید

هرچه با خود داشتم، از من بری جان می رود

راحت دل می رود، دل می رود، جان می رود

با دادان خوش دلی بار سفر بر بسته رم

اینکه امیدت پیش غمگین و پشمان می رود

با مرا ننی بوی پری گرفت شوگروم

پوی و بردن می خندند بر خاک و پیچون می رود

می روم که همدمی یاوم نشود من مطمعم

سایه پیشم پیش من گفت حال و نیزان می رود

هرچه گرد خویش می بینم وفاداری نماند

ای شب غم پایدارک نون که جانان می رود

این نغمه من بود و ز من گم شده دیریست

چشمم به رهش مانده مگر باز درآید

نالنده و رنجور شتابد ز رهی نک

در تیرگی شب سوی من ره بگشاید

کی بود و کجا بود من و سرخوشی و شب

حالی که در ریقا نفسی بیش نپاید

ایشان بروبودند مگر این گهر از من

نی نی که گمان بد بر دوست نشاید

این نغمه من بود که هرگز نسرودم

وین مرغ رمیده به قفس باز نیاید

این نغمه سرا کیست بگو تا نسراید

بر این دل غم دیده دگر غم نفزاید

صد محنت و دد است کز آوازی بهیم شود

نیشم بزند بر دل و جانم بگساید

بگو تا نسرایم

این نغمه من بود و ز من گم شده ای

چشمم به هشمونده مگر باز درآیم

این نغمه من بود و ز من گم شده ای

چشمم به هشمونده مگر باز درآیم

این نغمه سرا کیست؟ بگو تا نسرایم

نانم دیو رنجور شتابند ز رهینه

در تیرگی شب سوی من رب بگو شایم

این نغمه سرا کیست؟ بگو تا نسرایم

کی بود و کجا بود من و سرخوشی و شب

حالی که دریغا نفسی بیش نپایم

ایشان بر بودن مگر این گوهری

نغمه منبو

نغمه منبو که هرگه نسرود

وین مرغ رمیدی

وین مرغ رمیدی به قفس باز نیاید

این نغمه سرا کی بگو تا نسراید

بر این دل غم دیده دیگر غم نفزاید

بر این دل غم دیده دیگر غم نفزاید

هر چه با خود داشتم از من گریزان می رود

راحت دل می رود، دل می رود، جان می رود

بامدادان خوش دلی بار سفر بر بست و رفت

اینک امید از پی اش غمگین و پژمان می رود

بام و روزن نیز گویی پر گرفت از شوق را

کوی و برزن می خزد بر خاک و پیچان می رود

می روم کز همدمی یابم نشان

و از ماتمم سایه پیشاپیش من افتان و خیزان می رود

هر چه گرد خویش می بینم وفاداری نماند

ای شب غم پایدار اکنون که جانان می رود

جان می روم، جان می روم

با دادام پشته ای بار سفر بر بسته رم

این اکو امیدت به یک غمگین و پیش رو می روم

بابا روزن این بوی پرگرفته ام شو بروم

کوی و بارم می خوام بر خاک و پیش رو می روم

می روم هر دم دمی یابد که شب من تمام

سایه می خوابی که من غمنا و می دان می روم

هر چه گرده پیش می بینم وفاداری نماند

ای شب غم پایدار اکو جانان می روم

ای شب غم پایدار اکو جانان می روم

این نقم سرا کیست