گیسو در باد

لحظه هارو درياب

حتی حتی در خواب

ته ترس کابووس

از حريق طاووس

حتی وقت تدفين

سر دردی سنگين

صاحب رويا باش

دور شو از هر ای کاش

تا اقاقی بر پاست

تا قناری با ماست

شب اگه بی فرداست

زنده بودن زيباست

شب سرد برفی

ته يک بی حرفی

وسط اين بيداد

زخم باز فرياد

پای چوب پرچم

تاول بی مرهم

در جهان ناخوش

بدِ بد، شاعرکش

تا اقاقی بر پاست

تا قناری با ماست

شب اگه بی فرداست

زنده بودن زيباست

تازه شو باز از نو

کی عزيزتر از تو

از تو بايد سر رفت

رفت و تا آخر رفت

با تو بايد خنديد

تو رو بايد فهميد

تو رو بايد سر داد

مثل گيسو در باد

تا اقاقی بر پاست

تا قناری با ماست

شب اگه بی فرداست

زنده بودن زيباست