می‌گذارم تنها

میگذرم تنها، از میان گلها

گه به گلستانها، گه به کوه و صحرا

تازه گلی سر راهم، گیرد و با من گوید

محرم راز تو کو، خار رهی به تمنا

دامن من بگرفته، کان گل ناز تو کو

میگذرم تنها، از میان گلها

گه به گلستانها، گه به کوه و صحرا

تازه گلی سر راهم، گیرد و با من گوید

محرم راز تو کو، خار رهی به تمنا

دامن من بگرفته، کان گل ناز تو کو

راز عشق مرا گل در گوش صبا

گفت و غمم بفزود

آنگه در همه جا، راز درد من و

قصه عشق تو بود

قصه عشق تو بود

چون به حسن آسمانی از مهی برتر

شعله عشق من از گردون برآرد سر

در گلستان هم ز تنهایی روم من اگر

تازه گلی سر راهم، گیرد و با من گوید

محرم راز تو کو، خار رهی به تمنا

دامن من بگرفته، کان گل ناز تو کو

میگذرم تنها، از میان گلها

گه به گلستانها، گه به کوه و صحرا

تازه گلی سر راهم، گیرد و با من گوید

محرم راز تو کو، خار رهی به تمنا

دامن من بگرفته، کان گل ناز تو کو