خدایا تا کی

خداوندا از چه دوزخ را آفریده ای

دوری رو که داشتی

چه میسوزی ز آتش افروزی

تا غم عشقی در دلم گذاشتی

خداوندا تا سحر شب

مست و مدهوشم با دلی شکسته

نه راهی تا بال و پر گیرم

زین قفس دیگر با دو بال بسته

به میخونه با می و مینا

گفتگو دارم شب ز بی پناهی

تو میدونی خورده سنگ غم

از جهان عمری دل ز بی گناهی

به محشر هم دامنت گیرم

پرسم ای خالق حاصل از وجودم

در این دنیا هم در آن دنیا

این چنین سوزی از چه تار و پودم

به میخونه با می و مینا

گفتگو دارم شب ز بی پناهی

تو میدونی خورده سنگ غم

از جهان عمری دل ز بی گناهی

به محشر هم دامنت گیرم

پرسم ای خالق حاصل از وجودم

در این دنیا هم در آن دنیا

این چنین سوزی از چه تار و پودم

خداوندا از چه دوزخ را آفریده ای

دوری رو که داشتی

چه میسوزی ز آتش افروزی

تا غم عشقی در دلم گذاشتی

خداوندا تا سحر شب

مست و مدهوشم با دلی شکسته

نه راهی تا بال و پر گیرم

زین قفس دیگر با دو بال بسته