داستان مرا بگیر

دستان مرا بگیر و رد کن

از پچ پچ کوچه های بن بست

نامت وسط ستایش عشق

از روز اَلست بوده و هست

ای پادشه نیازدستان

اعجاز طواف ماه و خورشید

سرخ است هنوز آسمانت

خونی که به فرق کوفه پاشید

بیراهه نمیروم اگر باز

چشم تو چراغ راه باشد

ماه تو اگر بتابد ای عشق

بگذار شبم سیاه باشد

من، من رو به تمام خلق گفتم

ای بغض غریب دردمندان

باید که شهید آسمان بود

در برزخ حرص و نان و دندان

باید هیجان رود باشی

تا غربت سنگ را بفهمی

باید لبِ روزه خون بنوشی

تا سفره تنگ را بفهمی

ای تاج سر تمام گیتی

ای نام بلند اسم اعظم

ای بال رسیدن به لاهوت

ای چارگل شکوه زمزم

ای کوه تو را به درد مخلوق

ای ابر تو را به چاه سوگند

ای ماه تو را به فرق خونی

ای قبله تو را قراب سوگند

من بی سر و پا نیازمندم

تا دست تو را بگیرمش دست

دستان مرا بگیر و رد کن

از پچ پچ کوچه های بن بست

من بی سر و پا نیازمندم

تا دست تو را بگیرمش دست

دستان مرا بگیر و رد کن

از پچ پچ کوچه های بن بست