Rütbe

Basıp gitmek istiyorum buralardan

Kendimi doldurup trenlere

Bir daha hiç basmadan frenlere

Gördüğüm bütün duraklarda inmek

Ağrıyıp, ağrıyıp dinmek

Bi' çiğ tanesinde anlamak suyun sonsuz derinliğini

Tatmak gözyaşımın tuzlu serinliğini

Kendimi yaprak gibi rüzgârın önüne katmak

Kaldırıp, kaldırıp atmak

Tarihsiz, tarifsiz, tanımsız, adsız

Fil gibi ölmeye yatmak, ağırbaşlı

Sonra çırılçıplak uyanmak,,

Hatırlamak kundaklanmamış o ilk anı

Ben yokum, kabuklarımı kırana kadar

Kim bilir kaç yıl oldu kendimi dinlemeyeli?

Bir yol ağzında bulsunlar gençliğimi

Umurumda bile değil, söksünler rütbelerimi

Ben yokum kabuklarımı kırana kadar

Kim bilir kaç yıl oldu kendimi dinlemeyeli?

Bir yol ağzında bulsunlar gençliğimi

Umurumda bile değil, söksünler rütbelerimi