گلِ بارون‌زده

گل بارون زده من

گل یاس نازنینم

میشکنم پژمرده میشم

نذار اشکاتو ببینم

تا همیشه تو رو داشتن

داشتنت تمام دنیاست

از تو و اسم تو گفتن

بهترین همه حرفاست

با تو با تو اگه باشم

وحشت از مردن ندارم

لحظه هام پر میشه از تو

وقت غم خوردن ندارم

ای غزلواره دلتنگ

که همه تنت کلامه

هنوزم با گل گونه ات

شرم اولین سلامه

ای تو جاری توی شعرم

مثل عشق و خون و حسرت

دفتر شعر من از تو

سبد خاطره هامه

ای گل شکسته ساقه گل پرپر

که به یاد هجرت پرنده هایی

توی یاس مبهم چشمات میبینم

که به فکر یه سفر به انتهایی

سر به زیر دلشکسته نازنینم

اگه ساده است واسه تو گذشتن از من

مرثیه سر کن برای رفتن من

آخه مرگ واسه من از تو گذشتن

با تو با تو اگه باشم

وحشت از مردن ندارم

لحظه هام پر میشه از تو

وقت غم خوردن ندارم

گل بارون زده من

اگه دلتنگم و خسته

اگه کوچیدن طوفان

ساقه منم شکسته

میتونم خستگیاتو

از تن پاکت بگیرم

میتونم برای خوبیت

واسه سادگیت بمیرم

میتونم برای خوبیت

واسه سادگیت بمیرم

میتونم برای خوبیت

واسه سادگیت بمیرم

میتونم برای خوبیت