Kadinim

Eşyalar toplanmış seninle birlikte

Anılar saçılmış odaya, her yere

Sevdiğim o koku yok artık bu evde

Sen

Kıyıda köşede gülüşün kaybolmuş

Ne olur terk etme, yalnızlık çok acı

Bu renksiz dünyayı sevmiştik birlikte

Sen kadınım

Kadınım

Hatırla o günü karşıki sokakta

Seni öptüğümü ilk defa hayatta

Kollarımda benim ilkbahar sabahım

Sen

Sönmüş bak ışıklar, ev nasıl karanlık

O ılık aydınlık, yuvamız soğumuş

Geceler bitmiyor, ağlıyorum artık

Sen kadınım

Kadınım

Eşyalar toplanmış seninle birlikte

Anılar saçılmış odaya, her yere

Sevdiğim o koku yok artık bu evde

Sen

Masamız köşede öylece duruyor

Bardaklar boşalmış, her biri bir yerde

Sanki hepsi hasret senin nefesine

Sen kadınım

Kadınım

Bana bıraktığın bütün bu hayatın

Yaşanan aşkların değeri yok artık

Ben sensiz olamam, artık anlıyorum

Sen

Şimdi çok yalnızım, ne olur kal benimle

O kapıyı kapat, elini ver bana

Dışarıda yalnız, yalnız üşüyorsun

Sen kadınım

Kadınım

Sen