یادگاری (ریمیکس روزبه عماد)

توی خاک باغ خونه

یه روز دست زمونه

ما رو کاشت با مهربونی

پیش هم مثل دو دونه

ما تو باغ مأوا گرفتیم

بارون اومد پا گرفتیم

دوتایی تو خاک باغچه

ریشه کردیم جا گرفتیم

با من بمون با بمون

نذار که تنها بمونم

نذار که خونه دلم

دوباره تنگ و تار بشه

عاشق بشیم دعا کنیم

که شاید از دولت عشق

یه روز بیاد که روزگار

دوباره روزگار بشه

وقتی تو نیستی تو خونه

یه غم نه صد غم چیزی نیست

توی دلم میگم که کاش

دلم هزار هزار بشه

خونه خالی

خونه غمگین

خونه سوت و کوره بی تو

رنگ خوشبختی عزیزم

دیگه از من دوره بی تو

مه گرفته

کوچه ها رو

اما سایه تو پیداست

میشنوم صدای شب رو

میگه اون که رفته اینجاست

کیه اون که مث بارون

با تن باغچه رفیقه

واسه تنهایی عاشق

مث شب گریه شفیقه

کیه اینکه توی سینه ش

نفس بهارُ رو داره

تو کلام مهربونش

لطف قصه ها رو داره

کی رها کرد منو

کی رها کرد

کی صدا کرد منو

کی صدا کرد

غریبه تو از راه دور اومدی

غریبه تو از پیش نور اومدی

غریبه به جون هردومون قسم

که تبار عاشقا کم شده کم

رفتی و بی تو دلم پر درده

پاییز قلبم ساکت و سرده

دل که میگفتن محرمه با من

کاشکی میدیدی بی تو چه کرده

ای که به شب هام صبح سپیدی

بی تو کویری بی شامم من

ای که به رنجام رنگ امیدی

بی تو اسیری در دامم من

اونی که میخواستی تو غبارا گم شد

مرغی شد و پشت حصارا گم شد

اسم تو رو رو بال مرغا نوشت

رو کنده سبز درختا نوشت

یه روز که بارون میومد بهش گفت

یه روز دیگه رو موج دریا نوشت

دریا با موجاش اونو از خودش روند

مرغ هوا گم شد و اونو گریوند

اونی که میخواستی تو غبارا گم شد

مرغی شد و پشت حصارا گم شد