بهار بهار

بهار بهار

بهار بهار، صدا همون صدا بود

صدای شاخه ها وُ ریشه ها بود

بهار بهار، چه اسمِ آشنایی!

صدات می آد، اما خودت کجایی؟

وا بکنیم پنجره ها رو یا نه؟

تازه کنیم خاطره ها رو یا نه؟

وا بکنیم پنجره ها رو یا نه؟

تازه کنیم خاطره ها رو یا نه؟

بهار اومد، لباسِ نو تنم کرد

تازه تر از فصلِ شکفتنم کرد

بهار اومد با یه بغل جوونه

عیدو آورد از تو کوچه تو خونه

حیاطِ ما یه غربیل

باغچهٔ ما یه گلدون

خونهٔ ما همیشه منتظرِ یه مهمون

بهار بهار، یه مهمونِ قدیمی

یه آشنای ساده و صمیمی

یه آشنا که مثلِ قصه ها بود

خواب و خیالِ همه بچه ها بود

یادش به خیر! بچگیا چه خوب بود

حیف که هنوز صبح نشده غروب بود

آخ که چه زود قلّکِ عیدیامون

وقتی شکست، باهاش شکست دلامون

بهار اومد، برفا رو نقطه چین کرد

خنده به دل مردگیِ زمین کرد

چقد دلم فصلِ بهارو دوست داشت

وا شدنِ پنجره ها رو دوست داشت

بهار اومد، پنجره ها رو وا کرد

منو با حسی دیگه آشنا کرد

یه حرف که از حرفای من کتاب شد

حیف که همه ش سؤالِ بی جواب شد

دروغ نگم هنوز دلم جوون بود

که صبح تا شب دنبال آب ونون بود

دروغ نگم هنوز دلم جوون بود

که صبح تا شب دنبال آب ونون بود