یادم کن

هر کجا سازی شنیدی

از دلی رازی شنیدی

شعر و آوازی شنیدی

چون شدی گرم شنیدن

وقت آه از دل کشیدن

یاد من کن یاد من کن!

هر کجا رفتی پس از من

محفلی شاد است و روشن

یاد من کن یاد من کن

هر کجا دیدی به بزمی

عاشقی با لب گزیدن

یاد من کن، یاد من کن

هر کجا سازی شنیدی

از دلی رازی شنیدی

شعر و آوازی شنیدی

چون شدی گرم شنیدن

وقت آه از دل کشیدن

یاد من کن ،یاد من کن

بی تو در هر گلشنی چون بلبل بی آشیان،دیوانه بودم

سر به هر در می زدم وانگه ز پا افتاده در می خانه بودم

گر به کنج خلوتی دور از همه خلق جهان بزمی به پا شد

و اندر آن خلوت سرا پیمانه ها پر از می عشق و صفا شد

چون بشد آهسته شمعی،کنج آن کاشانه روشن

تا رسد یاری به یاری،تا فتد دستی به گردن

یاد من کن ،یاد من کن

یاد من کن، یاد من کن