وای از هوس

تو فصل برگای زرد

تو شبهای ساکت و سرد

قصه ی بودن تو

هیچ دردی رو دوا نکرد

شبم سیاهه و بس

آخه این عشق بود یا قفس

میونه عشق و هوس

زدی تو ساز دل یه نفس

آی از هوس وای از هوس

ای داد ای وای از هوس ...

سکوت و زخم زبون سهم همین رابطه شد

تموم روح و تنم زخمیه این رابطه شد

صدا نداره یه دست

فقط من عاشق بودم و بس

تو در هوا و هوس

فقط یک بار از خدا بترس

آی از هوس وای از هوس

ای داد ای وای از هوس ...