ماه

(بی محابا دلم رفت)

بی محابا از دلُم رفت

یار کرده پشیمانُم

هی می پَیاپی صبح و شب

از جان و دل کرده پریشانُم

بی تو گر مُلک سلیمانُم

نصیبُم شه نمیخندُم

ووی که گر امروز و میدیدُم

سی عشقت جون نمیکَندُم

نمیکَندُم

(آی)

آی، از چشمِ گریونُم

روز، بی خورشید چی داره؟ نمیدونُم، نمیدونُم

آی، بی تو عین گُل پلاسیدُم

غم نبینی، غیر غم چی از تو میدیدُم؟

چی میدیدُم؟

(پشیمانم)

(پشیمانم)

در سر از سودای او فکر و خیالی داشتُم

مو که همچون چشم او

جام زلالی داشتُم

ماه از ابرم پرید، تازه فهمیدُم کجام

ای خدا، ای ساقیا، مو چه حالی داشتُم

(آی)

آی، از چشمِ گریونُم

روز، بی خورشید چی داره؟ نمیدونُم، نمیدونُم

آی، بی تو عین گُل پلاسیدُم

غم نبینی، غیر غم چی از تو میدیدُم؟

چی میدیدُم؟