جان جهان

تو مرا جان و جهانی

چه کنم جان و جهان را؟

تو مرا گنج روانی

چه کنم سود و زیان را؟

چه کنم سود و زیان را؟

تو مرا جان و جهانی

نفسی یار شرابم

نفسی یار کبابم

چو در این دوره خرابم

چه کنم دور زمان را؟

چو در این دوره خرابم

چه کنم دور زمان را؟

تو مرا جان و جهانی

ز همه خلق رمیدم

ز همه باز رهیدم

نه نهانم، نه پلیدم

چه کنم کون و مکان را؟

چو من اندر تک جویم

چه روم آب چه جویم

چه توان گفت، چه بگویم

صفت آب روان را؟

تو مرا جان و جهانی

چه کنم جان و جهان را؟تو مرا جان و جهانی

چه کنم جان و جهان را؟

تو مرا گنج روانی

چه کنم سود و زیان را؟

چه کنم سود و زیان را؟

تو مرا جان و جهانی

ز تو هر ذره جهانی

ز تو هر قطره چو جانی

چو ز تو یافت نشانی

چه کنم نام و نشان را؟

چو ز تو یافت نشانی

چه کنم نام و نشان را؟

تو مرا جان و جهانی

چو نهادم سر مستی

چه کشم بار کله را

چو مرا گرگ شبان شد

چه کشم ناز شبان را؟

منگر رنج و بلا را

بنگر عشق و ولا را

منگر جور و جفا را

بنگر صد نگران را

تو مرا جان و جهانی

تو مرا جان و جهانی

چه کنم جان و جهان را؟

تو مرا جان و جهانی

چه کنم جان و جهان را؟

تو مرا جان و جهانی

چه کنم جان و جهان را؟