Bindokuzyuzkirkbes

Gel asırlardan uzan da tut ellerimi sımsıcak

Yoksa bendeki çocuk da böyle çaresiz kalacak

Öfke ile beslenen çocuklar yalnızdırlar

Ve ümitleri çiçeklerden acıları tarihlerden

Senin gibi benim gibi onlar da hep insandılar

Ve sevgiye inandılar

Ve saygıya inandılar

Senin gibi benim gibi

Onlar biraz terkedilmiş

Biraz küskün çocuktular

Sanki biraz incitilmiş

Sanki yetersiz sevilmiş

Sanki utandılar kavgadan ve sustular

Öp incilenen gözyaşları

Kurusun inançlarımda

Sene bin dokuz yüz kırk beş

Onlar da hep insandılar

Ve sevgiye inandılar

Ve saygıya inandılar

Senin gibi benim gibi

Asırlardan uzan da tut ellerimi sımsıcak

Yoksa bendeki çocuk da böyle çaresiz kalacak

Öfke ile beslenen çocuklar yalnızdırlar

Gel asırlardan uzan da tut ellerimi sımsıcak

Yoksa bendeki çocuk da böyle çaresiz kalacak

Öfke ile beslenen çocuklar yalnızdırlar