دیوار

یه دیوار آجری ته این کوچه ی بن بست

کم شده دیگه طاقتش آخه فرسوده و خستس

پره تنش از خاطره خط خطی های قدیمی

یه دنیا حرف از خوشی از دوری و اسیری

تو نمیدونی چی گذشت به دیوار

وقتی کوبید سرش رو به سینش عاشق بیمار

از پی و بن دیگه میخواست خراب شه

وقتی می سوخت صورتش با مرگ هر ته سیگار

هیشکی مهمونش نبود واسه رنگ آجراش

واسه همه ی سایه بود ی سنگی که حسی نداشت

شبا توی خوابش می دید یکی رو لبش پنجره می کاره

همه می بینن تو دلش ی باغه از ستاره

تو نمی دونی چی گذشت به دیوار

وقتی کوبید سرش رو به سینش عاشق بیمار

از پی و بن دیگه میخواست خراب شه

وقتی می سوخت صورتش با مرگ هر ته سیگار

تو نمیدونی چی گذشت به دیوار

وقتی کوبید سرش رو به سینش عاشق بیمار

از پی و بن دیگه میخواست خراب شه

وقتی می سوخت صورتش با مرگ هر ته سیگار

منم اون دیوار خسته

تنم زیر این بار شکسته