بهار بهار امسال

گلبرگ شماره دو

آهنگ و تنظیم: منوچهر چشم آذر

کلام: مسعود امینی

تار سولو: فرهنگ شریف

غزل و اشعار متن: هما میرافشار

بهار بهاره امسال، موقع کاره امسال

به جای جو و گندم، كاشتن داره امسال

آه بهار، بهارِ امسال

يه خونه بی عزا نيس

يه سفره توش غذا نيس

جز اونا كه اميرن يه آدم رضا نيس

شعر و ترانه مردن، شاعرا رو شمردن

شبی كه عروسی داشتن، به جشن گوله بردن

بهار، بهارِ امسال

ده به ده بچه هاشون بريده دست و پاشون

نصفه شبا تو زندون درميارن چشاشون

يه كوچه نيس ببينی داغ جوون ندارن

اين همه عاشق اونجا نام و نشون ندارن

بهار، بهارِ امسال

از اونهمه قشنگيا خبر نيس

وطن نگو، اونجا ديگه وطن نيس

وطن نگو، اونجا ديگه وطن نيس

تو كوچه هاش چوبه داره اونجا

آدم كشی خودش يه كاره اونجا

بهار، بهارِ امسال

برابری، برادری دروغه

تو صف مُردنم بری شلوغه

منبر و مسجد مثل قبله گاهه

ارزش جون قيمت پَر كاهه

هيشكی به فكر هيشكی نيست، عجيبه

آدم تو آب و خاكشم غريبه

بهار، بهارِ امسال

قوم مغول اومده باز دوباره

يخ زده مغز مردم بيچاره

آفت طاعون زده جاليزارو

با نعش مردم میسازن ديوارو

نه راه پس داری، نه راه پيشی

حرف بزنی، همونجا كشته ميشی

بهار بهاره امسال، موقع كاره امسال

به جای جو و گندم، كاشتن داره امسال

بهار بهاره امسال، بهار، بهارِ امسال

آه، بهار، بهارِ امسال