قطار به‌سوی دریا

قرار رفته تو بودی

قطار رفته تو بودی

ببین که بعد تو باید

به روی ریل بخوابم

چه چیز سخت تری هست

از انتظار کشیدن

و یا عمیق تر از من

من که غرق عذابم

بگیر جان و تنم را

و دست و پا زدنم را

جنون عشق تو آباد

که بی تو خانه خرابم

دلم پلیست شکسته

تمام بار نبودت

قطاری از چمدان بود

که تکه تکه خراب است

کجاست صورت ماهت

کجای این شب تیره

بدون نور نگاهت

به راه عشق بتابم

کجاست صورت ماهت

کجای این شب تیره

بدون نور نگاهت

به راه عشق بتابم

در آرزوی رسیدن

مگر که غصه نخوردن

تمام درد جهان را

بیا بزن به حسابم

به ریل های نبودت

مرا به بند و در این راه

مسیر رد شدنت را

گره بزن به طنابم

قطار راهی دریا

منم که یکه و تنها

اتش اتش نرسیدن

به جست و جوی سرآبم

قطار رد شد و مردم

قطار رد شد و مردم