Gene Elde Mendil

Ne kadar çok Arif var, bir çoğu sahte

Ne kadar çok tahrik var, edenler kahpe

Eli boş dönmüşsen, kalmamışsa hatrı dostun

Hiç hatrı kalmamış olan o kırk yıllık kahve

Caddeler mert değil, bir çoğuna dert değil

Sefer tasıyla gezdiğim günler mi dertti?

Yoksa okulda öğrenemediğim ders mi?

Hayallerimse plânlarımdan daha güzeldi

Yüzüme bakmayan insanlar şimdi başka

Hepsi geldi aşka, bilgin kalktı şaha

Ben değişmedim, hepiniz değiştiniz

"Ye kürküm, ye" demedim

Eğer hatam varsa, af ola

Eskiden gördüğüm rüya daha güzeldi

Ettiğim her kavgaysa, boşa dalavereydi

Harcanmış her saat, yitip giden her yıl

Sonbaharda dökülmüş yapraklar, biri bendim

Mendil var, gözyaşımı sildim

Kendin tart, aslolan neydi ki?

Kandil gibi, mum gibi eridi tüm arkadaşlıklar, bitince ağladık, sonunda gene elde

Mendil var, gözyaşını sildi

Kendin tart, aslolan neydi ki?

Kandil gibi, mum gibi erise her şey, suçlu sen değil, suçlu ben değil

Gözlerim kan çanağı, uykusuz, durgun

Ne, nerde, ne zaman, nerden yaptın lan, vurgun?

Yapıtlarımın hepsi oynamayan kurgun

Eski okul dinlenmez, her vakit yorgun

Ceza ve Yener, soluksuz seferdeler

Adlarımızı bütün sokaklar heceler

Dert, çile, keder, biz çekeriz bilader

Düşsek te sorun olmaz, tanır bizi yerler

Çıktığımız her yer bizim mahalleler

Gün gelir, peynir, ekmek çayla gider

Gün gelir, en kral restoran ayakta bekler

Saygı, sevgi, racon, sade "sokak" der

Sigaramın ateşinden oluşan küller

Bizim hayatta açmadan soldu güller

Her yazılan kafiye vakitsiz gürler

Hayde bre, selam duan ile bilader

Mendil var, gözyaşımı sildim

Kendin tart, aslolan neydi ki?

Kandil gibi, mum gibi eridi tüm arkadaşlıklar, bitince ağladık, sonunda gene elde

Mendil var, gözyaşını sildi

Kendin tart, aslolan neydi ki?

Kandil gibi, mum gibi erise her şey, suçlu sen değil, suçlu ben değil

Artık aşkı yüzdelerle hesaplamaktalar

Parayla satın alınmış sevgiliyle aşk yaşanmaz

Meşkten önce köşk isteyen hep yalancı aşık

Kalansa sahte sözler, bir çoğu da buna inanmış

Aşkı tarif etti birçok şiir, köşke nazır

Romantik olmak için herkes hazır ve nazır

Belki sevmek ya da sevmemektir mesele

Belki de geri dönmemektir sevdin mi bir kere, neyse

Gereken kalp, sadakat, gerisi boş

Sağına, soluna bir bak, seni seven kim?

Sen kimi seversin sonuna dek? Ne dost, ne yar, ne de kanından hiçbir kimse var

Sen emedur, hadi gününü gün et, yol uzun

Fakat soluklanacak hiç vakit yok, sorun bu

Artık uğraşamıyorum, bak, bir fıçı dolusu dert elime koluma bağlandı ama gene de

Mendil var, gözyaşımı sildim

Kendin tart, aslolan neydi ki?

Kandil gibi, mum gibi eridi tüm arkadaşlıklar, bitince ağladık, sonunda gene elde

Mendil var, gözyaşını sildi

Kendin tart, aslolan neydi ki?

Kandil gibi, mum gibi erise her şey, suçlu sen değil, suçlu ben değil

Dur poli yüzlü boy, inatla yaptın rôl, ateşim hâlâ kor, aklım hâlâ Sigmund Freud, Oidipus kompleksli

Bana bulaşma, verin ona bi' ayna

Bi' kere bak lan, gururu çok büyük olur küçükse insan

Eşeklik baki kalır okusa ilim, irfan

Saklarım sırsan, etimi ısırsan yanmaz canım, canbaz, kılı kırk yarsan

Susamam hak ver batek bir et ver

Hepimizin aynı yolu, yolun sonudur makber

Her satırımı yazdım son eserim gibi, altı ay verdiler, 23 sene oldu, kim gidici? (kim?)

Müzikten önemli şeyler de var, dostluk gibi

Bize geldi çoğu müzisyen dost gibi

Daha da bencil düşman yarattı, haberim yoktu

Hayatımdan bir kahpe daha azaldı

Mendil var, gözyaşımı sildim

Kendin tart, aslolan neydi ki?

Kandil gibi, mum gibi eridi tüm arkadaşlıklar, bitince ağladık, sonunda gene elde

Mendil var, gözyaşını sildi

Kendin tart, aslolan neydi ki?

Kandil gibi, mum gibi erise her şey, suçlu sen değil, suçlu ben değil

Etrafım sarıldı, çember daraldı, ben bunaldım

Ekran karıncalandı, görmez oldu gözlerim

Bu dükkan kapandı meydan boş kalınca, sürçi lisan ettiysem ben, af ola

Döner bu devran, kayıtsız, şartsız dost kimdir?

Kervan geçmez bir yerdeyiz ve fark edildi araya konmaya çalışılan mesafeler

Tamam uzak durun da şöyle, ben de gölge istemem

Unuttum tüm bildiklerimi ve yeniden yazdı eller

Aşkı fazla gördük, aşka geldik, aşka bindik

Belki çok yüklendik, öyle geldi, şöyle oldu, böyle gider sandık

Öylesine düşündük hep, böylesine dolunca çıkmazlar, birer birer bunaldık

Fırsatlar azaldı hemen, yardım edin tez elden

Önüne baksan, yürü ve çalış, kurumasın değirmen

Vicdanınla hareket et ki solmasın çiçekler hiç

Kimseye kalmamış ki, kalmaz bu bedesten

Mendil var, gözyaşımı sildim

Kendin tart, aslolan neydi ki?

Kandil gibi, mum gibi eridi tüm arkadaşlıklar, bitince ağladık, sonunda gene elde

Mendil var, gözyaşını sildi

Kendin tart, aslolan neydi ki?

Kandil gibi, mum gibi erise her şey, suçlu sen değil, suçlu ben değil