بخشش

اگر باغم ولی همسایه ی مرگ

اگر پاییزیم از برگ تا برگ

اگر از درد تو خسته ترینم

اگر از کوچ تو خانه نشینم

اگر از تو به تن جامه دریدم

اگر از تو به خود سوزی رسیدم

تو را میبخشم ای مغرور شبگرد

تو را میبخشم ای تنها ترینم

من از تو تازه اما پیرم از تو

من از تو سرخوش و دلگیرم از تو

من از تو زنده و میمیرم از تو

تو را میخواهم ای مرهم ای درد

تو را میبخشم ای مغرور ای من

منو بی تو عذاب شب شمردن

منو بی تو به گریه دل سپردن

منو از مرگ لحظه جان گرفتن

منو در ماتم هر لحظه مردن

نمیدانی چه دلتنگم دلتنگ

از این شبهای با اندوه بی رنگ

اگر باغم ولی همسایه ی مرگ

اگر پاییزیم از برگ تا برگ

اگر از درد تو خسته ترینم

اگر از کوچ تو خانه نشینم

اگر از تو به تن جامه دریدم

اگر از تو به خود سوزی رسیدم

تو را میبخشم ای مغرور شبگرد

تو را میبخشم ای تنها تر ای من

من از تو تازه اما پیرم از تو

من از تو سرخوش و دلگیرم از تو

من از تو زنده و میمیرم از تو

تو را میخواهم ای مرهم ای درد

تو را میبخشم ای مغرور ای من

تو را میبخشم ای تنها تر ین من