Balıklar

Çocuktun kırılgandın

Artık korku yok nemli gözlerinde

Yüzlerce binlercesi var

Omuzuna oturmuş oradan sana bakar

Çektin gittin baharın peşine

Güzelim renkler yüzünde

Artık dönüp bakmazsın

Güneşin solduğu evlere

Çıplak dursam Tanr'ya sorsam

Niye ölür insan bile bile

Ardımda yıllar sinsice kalbime sorar

Niye bu suçluluk niye

Yolculuğun sonunda

Bembeyaz sevgini ört uykuma

Dün sabah seni gördüm

Aklın takılmış yine balıklara

Tertemiz işsiz kalbin

Arabadan kaçıyor vahşi sokaklarda