تصنیف ساغر

آمدهای كه راز من...

بر همگان بیان كنی...

آمدهای كه راز من...

بر همگان بیان كنی...

وآن شه بینشانه را...

جلوه دهی نشان كنی...

جلوه دهی نشان كنی...

آمدهای كه راز من...

بر همگان بیان كنی...

وآن شه بینشانه را...

جلوه دهی نشان كنی...

جلوه دهی نشان كنی...

دوش خیال مست تو...

آمد و جام بر كفش...

دوش خیال مست تو...

آمد و جام بر كفش...

گفتم می نمیخورم...

گفتم می نمیخورم...

گفت مكن زیان كنی...

گفت مكن زیان كنی...

گفتم ترسم ار خورم...

شرم بپرد از سرم...

دست برم به جعد تو...

باز ز من كران كنی...

دید كه ناز میكنم...

گفت بیا عجب كسی...

جان به تو روی آورد...

روی بدو گران كنی...

گنج دل زمین منم...

سر چه نهی تو بر زمین...

گنج دل زمین منم...

سر چه نهی تو بر زمین...

قبله آسمان منم...

قبله آسمان منم...

رو چه به آسمان كنی...

رو چه به آسمان كنی...

آمدهای كه راز من...

بر همگان بیان كنی...

وآن شه بینشانه را...

جلوه دهی نشان كنی...

جلوه دهی نشان كنی...

جلوه دهی نشان كنی...

جلوه دهی نشان كنی...

لیریک: محمد مقامی