بی‌حسم

دور سرم میگردن این ابرا بى اراده

اولش سخت بود، ولى كم كم شده یه عادت ساده

ساده برام

تو میخواى از دور من این ابرا كنار برن

منو ببینى مثل قبل، با اینكه میدونى

كه این پیاده رو نمیبره ما رو به سمت اون روزاى خوب و ساده

اما باز

تو میگى به من

كه به این روزا یه رنگ تازه میشه زد

تو نگرانى من یه وقت

نمونه روم این حس و حال همیشه اما

پس چرا من بی حسم؟

بی حسم

پس چرا من بی حسم؟

بی حسم

پس چرا من؟

ما نگفتیم هیچوقت به همدیگه از حالمون حرفى رو

من نمیدونم چى میشه

نمیدونم از اینجا به بعدش رو

چون حالم نه خوبه و نه بد

نه برام مونده قبل و نه بعدى

فقط میچرخم با سرگیجه هام

انگار دستام سِر شدن از سرما

ندارم حسى واسه فردایی كه تو میجنگی دائم براش

تو میگى به من

كه به این روزا یه رنگ تازه میشه زد

تو نگرانی من یه وقت

نمونه روم این حس و حال همیشه اما

پس چرا من بی حسم؟

بی حسم

پس چرا من بی حسم؟

بی حسم

پس چرا من؟

تو میگى به من

كه به این روزا یه رنگ تازه میشه زد

تو نگرانی من یه وقت

نمونه روم این حس و حال همیشه اما

پس چرا من بی حسم؟