با من صنما

با من صنما دل یک دله کن

گر سر ننهم آنگه گله کن

مجنون شده ام از بهرخدا

زان زلفو مرا یک سلسله کن

آخر تو شبی رحمی نکنی

بر رنگ و رخ همچون زر من

تو سرو و گل و من سایهی تو

من کشتهی تو، تو حیدر من

با من صنما دل یک دله کن

گر سر ننهم آنگه گله کن

تازه شد از او باغ و بر من

شاخ گل من نیلوفر من

رحمی نکند، چشم خوش تو

بر نوحه و این چشم تر من

روی خوش او بینا دل من

بوی خوش تو پیغمبر من

باده نخورم ور ز آنک خورم

بوسه دهد او بر ساغر من

آنکس که منم پابستهی او

می گردد او گرد سر من

با من صنما دل یک دله کن

گر سر ننهم آنگه گله کن

مجنون شده ام از بهر خدا

زان زلفو مرا یک سلسله کن

آخر تو شبی رحمی نکنی

بر رنگ و رخ همچون زر من

تو سرو و گل من سایه تو

من کشته تو تو حیدر من

با من صنما دل یک دله کن

گر سر ننهم آنگه گله کن