آغوش

سیر و سبکم اونقدر که باد‌ـ

منو پرتاب می‌کنه دور از چشات

به زیر پام که می‌کنم نگاه

جای یه قدم تنهام رو لحظه‌هات

من همینجام ولی نه اونقدر که باز‌ـ

بتونه کسی یه چیزی ازم بخواد

بتونه کسی یه چیزی ازم بفهمه

بمونه یه جوری یه چیزی ازم به یاد

چی می‌شه بیشتر دید سمت شما؟

آسمون بیشتر پیداست یا ساختمونا؟

بالای کدوم ابرها می‌رن این نردبونا

من که لباس‌هام چروک شد تو چمدون‌هام

از بس که بودم تو راه

من می‌مونم اینجا

تا بشه همه موهام رنگ دندون‌هام

رقص بارون و نور‌ـ

قصه ابرو می‌سازه

قصه کودکی‌هامه

قصه دل شکسته‌ها

شب تاریکمون‌ـ

روشن میشه با ستاره

من به دنیا میام دوباره

توی آغوش سرد ماه[قسمت ۲ ]

حق‌ به‌ جانب و غم‌ به‌ دوش

کودکیمو دیدم، رفتم به سوش

زیر درخت پیر حیاطمون

نشستم کنارش نه روبه‌روش

گفتم خبری نیستش اون بیرون

سعی کن با خودت باشی مهربون

بذا بچرخیم دور باطل حیاتو

تا سمت آفتابه قبله‌مون

من کلی ضربه خوردم از سادگیت

کلی طول کشید که بشی واقع‌بین

کلی برگ ریختم رو این خاک پیر

که تو زنده‌ای الان و سالمی

تو وطن بیگانگی

ما جوونه زدیم تو هر پارگی

بیا آینده‌اتو به آغوش بگیر

ما که آشنا نشدیم به تازگی

شب آبی می‌ده غروب صورتی

نه! ما هیچ‌کاری نکردیم زورکی

نمی‌شه هیشکی هیچ‌ جوری توم اسیر

تا زنده‌ست کودکیم

رقص بارون و نور‌ـ

قصه ابرو می‌سازه

قصه کودکی‌هامه

قصه دل‌شکسته‌ها

شب تاریکمون‌ـ

روشن می‌شه با ستاره

من به دنیا میام دوباره

توی آغوش سرد ماه