Monotonluk Maratonu - Enstrumantal

Bak, yine başa döndü bu dünya

Yine sona sardı aynı kaset, bıktım

Bu monotonluk maratonu

Onu tanı, içine düşünce koştur

Bak, yine başa döndü bu dünya

Yine sona sardı aynı kaset, bıktım

Bu monotonluk maratonu

Onu tanı, içine düşünce koştur

Derin bir denizin dibine çökmüş bir hazine aşk denen

Gafilen bir av olur aniden, bir kalp ve diğeri hükmeden

Benden uzakta olsun derdim körpecik çocukken

Gücümü toplamam gerekti aldanışımı yaşarken

Kıvranışımı seyreden melekler gibidir sükûnet

Tam kendimi toplamışken önüme çıkar hayalet

Ve korku içimе hücmederken korkup kaçar cеsaret

Felaket sarsılışımı izler, cesede çevirir esaret

Yardım et, bir iğne vur ve sönsün acımın yangını

Güneş su olsa, yağmur kurusa ayıltamaz bu baygını

Çok zorladım şansımı ve yatıştırdım hırsımı

Yaşama kafa tutarken kafamı kırdı cadının tılsımı

Hileden uzak, bu adama sille vurma yazıktır

İlle çile mi çekmem lazım? nurum yüzüme dargındır

Bil de gerisi mühim değil, sevgim sana özel ve saftır

Bugüne dek işlediğim günaha istirhamım tek bir aftır

Dökmek ister içini içim, anlatmalı mı biçim biçim?

Her neşe, bir içim ve içlenişime direnişim

Ben yürüdükçe kalır izim, bitmek bilmez pembe dizim

Yüzüm her resimde karanlık, karamsar bir çizim

Bak, yine başa döndü bu dünya

Yine sona sardı aynı kaset, bıktım

Bu monotonluk maratonu

Onu tanı, içine düşünce koştur

Bak, yine başa döndü bu dünya

Yine sona sardı aynı kaset, bıktım

Bu monotonluk maratonu

Onu tanı, içine düşünce koştur