مسلخ

داغ جوون دیده ی پرپر منم

مسلخ سروای تناور منم

باغ گل بی بر و بی برگ، من

غربت آهوی جوون مرگ، من

ناجی باغ گل بی برگ کو؟

ضامن آهوی جوون مرگ کو؟

شب شد و پیک تب و غم سر رسید

عطر گلاب از خود قمصر رسید

جنگ و جل و جهل و جنون آوردن

دختر شاه پریونو بردن

حال من از رفته و مونده بد شد

قالی کرمون تو دبی لگد شد

غیرت من خواب بیابون شده

بی تو کفن خواب خیابون شده

بغض من از سنگ و سفاله ولی

این من و این گریه، بگو یا علی

هق هق ابرای جهان در توئه

آخ نگو بغض اخوان در توئه

رحم به ابرای بهارم کنین

شاخه گلی خرج مزارم کنین

جهل و جل و جرم و جنون آوردن

دختر شاه پریونو بردن

دست عجم خار رطب می خوره

شیره ی نخلا رو عرب می خوره

تا میری آتیش بکشی غماتو

پیرهن عثمون می کنن صداتو

از من و از غیرتم ای هم قفس

گریه به خاک پدری موند و بس

تا میری آتیش بکشی غماتو

پیرهن عثمون می کنن صداتو

تا میری آتیش بکشی غماتو

پیرهن عثمون می کنن صداتو