مصائب

الهی به مستان جام شهود

به عقل آفرینان بزم سجود

به آنان که بی باده مست آمدند

ننوشیده می می پرست آمدند

در این حال مستی صفا کردم

تو را ای خدا من صدا کردم

از این روزگاری که من دیدم

چه شبها خدایا خدا کردم

نهادم سر سجده برخاکت

به درگاهت امشب دعا کردم

شرار عمر فانیم من

طلوع جاودان تویی تو

نشان ناتوانیم من

توان بی نشان تویی تو

تو شور عشقم داده ای

مرا تو رسوا کرده ای

به کوی اهل دل مرا

تو مست و شیدا کرده ای

کجا روم که چاره ساز ای خدا تویی

نیاز هر چه بی نیاز ای خدا تویی

سبب گر بسوزد

مسبب تو هستی

سبب ساز این جهان تویی

ز دست که آید که دستم بگیرد

مرا سایه ی امان تویی