پیشمرگ

تو از یک برگ میگفتی، من اونو باغ میکردم

همیشه کمترین ها رو، زیاد اغراق میکردم

همیشه در کنار تو، حضور من دو حالت داشت

یا جونم این وسط بود و یا احساسم دخالت داشت

تا یه قله نشون میدی، میگم وقت صعودم هست

بگو تا پیش مرگت شم، توانش در وجودم هست

من اونقدر اومدم با تو، نمیتونم که برگردم

من از یک ترسی اینجوری، تو رو محکم بغل کردم

من اونقدر اومدم با تو، نمیتونم که برگردم

من از یک ترسی اینجوری، تو رو محکم بغل کردم

با آغوشم دورتو دارم دیوار میبندم

چه ابری توی چشمامه، بری رگبار میبندم

شاید روزی بگی میخوام برم یه گوشه تنها شم

برو اما بعیدم نیست همون دور و برا باشم

تا یه قله نشون میدی، میگم وقت صعودم هست

بگو تا پیش مرگت شم، توانش در وجودم هست

من اونقدر اومدم با تو، نمیتونم که برگردم

من از یک ترسی اینجوری، تو رو محکم بغل کردم

من اونقدر اومدم با تو، نمیتونم که برگردم

من از یک ترسی اینجوری، تو رو محکم بغل کردم