تو نیکی کن

تو نیکی می کن و در دجله انداز

که ایزد در بیابانت دهد باز

که پیش از ما چو تو بسیار بودند

که نیک اندیش و بدکردار بودند

بدی کردند و نیکی با تن خویش

تو نیکوکار باش و بد میندیش

منه بر روشنایی دل به یک بار

چراغ از بهر تاریکی نگه دار

بدی کردند و نیکی با تن خویش

تو نیکوکار باش و بد میندیش

تو نیکویی کن و در دجله انداز

که ایزد در بیابانت دهد باز

شنیدم قصه های دلفروزت

مبارک باد سال و ماه روزت

ندانستند قدر فضل و رایت

وگرنه سر نهادندی به پایت

تو نیکویی کن و در دجله انداز

که ایزد در بیابانت دهد باز

که پیش از ما چو تو بسیار بودند

که نیک اندیش و بدکردار بودند

بدی کردند و نیکی با تن خویش

تو نیکوکار باش و بد میندیش

تو نیکویی کن و در دجله انداز

که ایزد در بیابانت دهد باز

بدی کردند و نیکی با تن خویش

تو نیکوکار باش و بد میندیش

تو نیکویی کن و در دجله انداز

که ایزد در بیابانت دهد باز

بدی کردند و نیکی با تن خویش

تو نیکوکار باش و بد میندیش

تو نیکویی کن و در دجله انداز

که ایزد در بیابانت دهد باز