وداع

وقتی رفتی همه چی رفت، حتی لبخند گل یاس

توی سینه بی تپش شد، اون همه قلب پراحساس

نه لبت به خنده وا شد، نه وداعی کردی با من

درد و نفرین در سفرهات، سفر همیشه رفتن

در قفای رفتن تو همه پلها شکستن

به عزای رفتن تو همه به گریه نشستن

تو کجایی که ببینی چه دلایی با تو هستن

میدونم تو قطره نیستی

که بری گم بشی در رود

برای روح بزرگت مرگ تو تولدی بود

نه با این رفتن تو رفتی

نه با این مردن تو مردی

اون صدای جاودانه به جماعتی سپردی

در قفای رفتن تو همه پلها شکستن

به عزای رفتن تو همه به گریه نشستن

تو کجایی که ببینی چه دلایی با تو هستن

تو کجایی که ببینی چه دلایی با تو هستن

تو کجائی که ببینی چه دلاییبا تو هستن

تو کجایی که ببینی چه دلایی با تو هستن

تو کجایی که ببینی چه دلایی با تو هستن

تو کجایی که ببینی چه دلایی با تو هستن